عیبی یُخ!

تنها ماندم،

              تنها نرفتی...

فتادم از پا

چو کاروان رَوَد

                  فغانم از زمین

                                    بر آسمان رَوَد...

نازَنینا!

تو زیباترین آرزوی منی...

باوَر

«باور میکنی ... ؟!»

چقد لذتبخشه؛ اینکه یه جمله در مورد خودت رو تو این قالب بگی و

تَهِش یکی باشه که بدونِ مکث بگه

                                                    "آره باور میکنم".

بی "او"

دیگر از سقف زمانه، آفتابی برنمیتابد مرا...

صدای پای عشق

"هـر کـجا هستم،

                        باشم،

                                 آسمـان مـالِ من است.

پـنـجره، فکـر، هوا، عشق، زمین، مـالِ من است.

چه اهمیت دارد؛

                     گاه اگر می رویند،

                                          قارچ های غربت؟"

اعتراف

اشتباه کردم؛

                    به همین سادگی، به همین خوشمزگی!

 

ديرنوشت: يه سري مسائل هست كه هيچ راه منطقي و درستي واسه حلشون نيست،

چون از اساس اشتباه طرح شدن.

و چقد لذتبخشه، اينكه بعد از تحملِ عذابِ به جواب نرسيدنِ راه حل هاي مختلف،

بفهمي كه راهِ تو(يا همون كارِ تو!) غلط نبوده؛ فقط صورت سوال اشتباه بوده!!!

گُلَم!!!

بَندِ تنهاییِ من،

                   بی بوی تو،

                                  هرگز نمیپوسه...

هوای حوا

"... تو هر زمان سال که برگردی عیده"

بدون شرح!

...اینجا چراغی روشنه.

حرفِ آخر

اینکه میگن "مرد که گریه نمیکنه" یه دروغه که فقط واسه خر کردن بچه هاس؛

واقعیت اینه که باید مرد باشی تا گریه کنی!

تو بارون که رفتی...

بازم داشتم خواب بارون میدیدم

از خواب پریدم و دیدم صورتم خیسه...

...نه بودی رو سرم چتر بگیری؛

                                        و نه بودی که گونه هامو پاک کنی!