مرگ زندگی

دنیا را بد ساختند٬

کسی را که دوست داری٬ دوستت ندارد

کسی که تو را دوست دارد٬ تو دوستش نداری

اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد٬

به رسم و آئین زندگانی به هم نمی رسید.

و این رنج است٬

                     زندگی یعنی این.

                                                                                          "دکتر شریعتی"

قصه ی "من و او"

زود نوشت: راستش شروع قصه رو نمیدونم٬ فقط میدونم اینجوری تموم میشه:

"...رنجم نه دیگر تنهایی٬ که جدایی است٬ و اضطرابم نه زاده ی بی کسی که بی اویی است."